ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : ΚΥΠΡΟΣ 1974, Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΕΠΙΦΑΝΗ - "ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ" ΤΟΥΡΚΟ"ΚΥΠΡΙΟΙ" ΒΑΣΑΝΙΣΑΝ ΑΠΑΝΘΡΩΠΑ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΝ ΙΕΡΕΑ

O Παπαεπιφάνιος Ιωάννου (κατά κόσμον Εφραίμ) γεννήθηκε το 1919 στο χωριό Μηλικούρι, ήταν παντρεμένος με την Πρεσβυτέρα Άννα Παπαεπιφανίου και ήταν πατέρας τριών παιδιών.

Εργάστηκε σε διάφορα επαγγέλματα. Ακολούθως υπηρέτησε την Εκκλησία ως κληρικός. Χειροτονήθηκε το 1956 και υπήρξε εφημέριος του Ιερού Ναού στην Αγκαστίνα.

Ο Παπαεπιφάνιος Ιωάννου ήταν φλογερός Αγωνιστής της ελευθερίας. Αγωνίστηκε κατά το 1955-59 και κατά τη διάρκεια της τουρκανταρσίας το 1963-64.

Λόγω της Εθνικής και Χριστιανικής του δράσης ήταν ιδιαίτερα μισητός στους Τουρκο«κύπριους» του χωριού.

Κατά την τουρκική εισβολή τον Αύγουστο του 1974, οι Έλληνες του χωριού της Αγκαστίνας οπισθοχωρούσαν για να σωθούν από τους Τουρκο«κύπριους» και έτσι και αυτός διέφυγε με την οικογένεια του στη Λεμεσο για να βρει καταφύγειο στους συγγενείς της γυναίκας του, για την οικογένεια του, ενώ ο ίδιος επέστρεψε στην Αγκαστίνα για να βρει το γιο του οποίος είχε ήδη συλληφθεί από τους Τουρκο«κύπριους» και αφού παραδόθηκε στους Τούρκους εισβολής, οδηγήθηκε στα Άδανα της Τουρκίας.

Ενώ έψαχνε για το γιο του και καθώς βοηθούσε και άλλους συγχωριανούς του να διαφύγουν από την μανία των βαρβάρων Τούρκων της Κύπρου.

Συνελήφθηκε από τους Τουρκο«κύπριους» και βασανίστηκε απάνθρωπα από αυτούς που οι προδότες της Κύπρου τολμούν να τους ονομάζουν αδελφούς τους. Συγκλονιστικές οι λεπτομέριες από τον μαρτυρικό θάνατο του αγωνιστή Ιερέα.

Συγκλονιστικές οι μαρτυρίες κατοίκων οι οποίοι άκουγαν τις φωνές του όταν οι Τούρκοι τον βασάνιζαν, τον κτυπούσαν και ξεριζώνοντας τα γένια του τραβόντας τα. Στη συνέχεια ο Παπαεπιφάνιος αναγκάστηκε από τους Τουρκο«κύπριους» να σκάψει τον τάφο του, αποκεφαλίστηκε και έτσι τέλειωσε το μαρτύριό του και πέρασε στην Αθανασία. Το Πάνθεον των Ηρώων άνοιξε τις Πύλες του για να υποδεχθεί ένα Ήρωα που έζησε ολόκληρη τη ζωή του αγωνιζόμενος υπέρ ΠΙΣΤΕΩΣ και ΠΑΤΡΙΔΟΣ.

Μαρτυρία από τουρκο«κύπριο» ο οποίος ήταν παρών στο καφενείο του χωριού της Αγκαστίνας αναφέρει ότι μετά τη στυγερή δολοφονία του Παπαεπιφάνιου, ένας Τουρκο«κύπριος» πήρε το κεφάλι του Ιερέα, το έβαλε σε ένα δίσκο και το πήρε στο καφενείο για να χλευάσει μαζί με τους υπόλοιπους τουρκο«κύπριους» αδελφούς των νεο-Νενέκων και των Απάτριδων, τη μνήμη αυτού του Μάρτυρα της Πίστης και της Πατρίδας.

Τα οστά του Ήρωα βρέθηκαν στη Μια Μηλιά και ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο του DNA.

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΥΣ  "ΑΔΕΛΦΙΑ" ΤΟΥΣ...

Κ.Δημητριάδης

ΚΩΣΤΑ ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : ΚΥΠΡΟΣ 1974, Ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ Γ ΜΑΚ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΒΑΚΙΩΤΗΣ

Ο Καταδρομέας Καβακιώτης Δημήτριος συμμετείχε  στην Επιχείρηση Νίκη,  Και έλαβε μέρος κυρίως στήν ΜΑΧΗ <<σταθμός>>ΣΤΟ ΥΨΩΜΑ ΚΟΛΟΚΑΣΙΔΗ που έκοψε τις ορέξεις τών Τούρκων στήν προσπάθειά τους να καταλάβουν τήν Λευκωσία.

Τό πρωί τι 16ης Αυγούστου ο Αρχηγός του ΓΕΕΦ δίνει κατεπείγουσα εντολή στόν διοικητή της Α! Μοιρας Παπαμελετίου, νά παράσχη αντιαρματική κάλυψη μέ έξι στοιχεια ΠΑΟ στήν πράσινη γραμμή, προστατέυοντας τήν Κυπριακή πρωτέυουσα από τήν τούρκικη επίθεση.

Ο Διοικητής της Α!ΜΚ Παπαμελετίου ζήτησε από τόν Υπλγο Νίκο Ντούβα που είχε τα βαρία όπλα να παρει δυο αυτοκίνητα και μαζί με τόν Υπλγο Νίκο Κοϊμτζογλου και μερικους κομάντος που είχαν ερθει μαζί τους απο την Γ!ΜΚ, να ετοιμαστούν γρήγορα γιατί οι Τούρκοι μπαινουν στην Λευκωσία. Ολο το πρωίνο οι Τούρκοι βομβάρδιζαν συνεχώς τήν Λευκωσία και τα περίχωρα. Ο Ντούβας ώς επικεφελής ενημερώνει τον Κοϊμτζογλου οτι με τα τρία στοιχεία ΠΑΟ θα μεταβεί στη Λουριντζίνα στο Πυρόϊ και ο Κοϊμτζογλου στις παρυφές Λευκωσίας.

ΥΠΛΓΟΣ ΚΟΪΜΤΖΟΓΛΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ:

Η μάχη στό ύψωμα Κολοκασίδη ήταν καθοριστική για τήν τύχη της Λευκωσίας, γιατί σύμφωνα με τον πρωταγωνιστή της σύγκρουσης Νίκο Κοϊμτζογλου <<αν οι Τούρκοι προχωρούσαν, μαζί με το πεζικό που ακολουθούσε, θα έπαιρναν και την υπόλοιπη Λευκωσία.>>

Πράγματι, ετσι έγινε, του διέθεσε μια μερσεντές και εναν Κύπριο οδηγο, και τους ακολούθησε ενα μπεντφορντ με στρατιώτες προς τήν αντιπροσωπεία του Κολοκασιδη, στο παουνταπάουτ στη Ford . Eκεί παίρνει εντολή απο τον διοικητη του 212 ΤΕΦ να προωθήσει ενα ΠΑΟ στο ύψωμα 180.  Tο 1ο ΠΑΟ με τόν καταδρομεα Μανώλη Μπικάκη σκοπευτή, τον ασυρματιστή Σερέτη και δύο ακομα καταδρομείς ξεκινησαν προς το υψωμα. Τα άλλα δύο στοιχεία με επικεφαλή τον Κοϊμτζογλου πήγαν στήν διαστάυρωση των οδών Λεωφόρου Δημοκρατιας και Γρηγορίου Αυξεντίου. Σκοπευτής στο ένα ήταν ο καταδρομέας Στέφανος Φωτιάδης και στο αλλο ο δεκανέας ΑθανάσιοςΒαλέρας

Εκεί στόν περίβολο του Κολοκασίδη βρήκαν και αλλους στρατιώτες του τάγματος, δεν πέρασαν λίγα λεπτά και πέφτουν δύο βλήματα 4.2" στον σταθμό Διοικήσεως. Σκοτώθηκαν τέσσερις Κύπροι στρατιώτες και τραυματίστηκε ο διοικητής του τάγματος καθώς και ο καταδρομέας Φωτιάδης ο οποίος σφάδαζε απο τούς πόνους και αιμοραγούσε ακατάσχετα.τοποθέτησαν νεκρούς και τραυματίες σε ένα φορτηγό και τούς πηγαν στο νοσοκομείο.Ο Κοϊμτζογλου προσπάθησε να έρθει σε επαφή με τόν Μπικακη και δέν μπόρεσε γιατι το ύψωμα 180 οι τούρκοι τό χτυπούσαν με καταιγιστικά πυρά και δέν άφησαν κανένα περιθώριο στον Κρητικο καταδρομεα να προσεγγίσει. Αφού έγινε αυτό ήρθε ένα αυτοκινητο άσπρο σάν φορτηγάκι στο οποίο επιβιβάστηκαν ο Βαλέρας,ο Βατούγιας και ο Χόλης και κινήθηκαν για το ύψωμα 190, οταν ανεβήκαν επάνω υπήρχαν στρατιώτες επίστρατοι και προωθήθηκαν πιό μπροστά από την δική τους γραμμή. Στο στοιχείο μετά τον τραυματισμό του Φωτιάδη εμειναν ο Κοϊμτζογλου ο Μπομπολας και ο Καβακιώτης,προωθήθηκαν και περίμεναν να δούν τι θα γίνει πρίν την κατάπαυση του πυρός.  Καποια στιγμή άρχισε να έρχεται απο την σχόλη Γρηγορίου ένας ουλαμός, ο Κοϊμτζογλου έδωσε εντολή να ρίξουν. Πίσω απο τα άρματα ακολουθούσε πεζικό το οποίο βαλλόταν από ένα πενηντάρι που χειριζόταν ένας επίστρατος,έριξαν τέσσερα βλήματα χωρίς να πετύχουν στόχο, καποια στιγμή ο Μπόμπολας έφυγε να πάει κάτω στο ραουνταπάουτ να φέρει βλήματα, εκεί βρίσκει τον Μπικάκη τον Σερέτη και τους άλλους πού προσπαθούσαν να βάλουν μπρος το bedford για να φύγουν γιατί νόμιζαν, οτι η ομαδα του Κοϊμτζογλου είχαν σκότωθη. Ο Μπόμπολας τούς εξηγεί πώς ακρίβως εχουν τα πράγματα, παίρνει τον Μπικάκη και δύο βλήματα και ανεβαίνουν επάνω. Ερχόμενοι , τα αρματα είχανε φτάσει ήδη στα 100 μέτρα. Ρίχνει ενα βλήμα ο Μπικακης  και χτυπάει ένα άρμα το οποίο παίρνει φωτιά , κατόπιν αυτού πήρε θάρρος  κι ο άλλος σκοπευτής και έριξε χτυπώντας ακόμη ένα άρμα του οποίου έφυγε ο πύργος, όταν πήραν φωτιά και καιγόντουσαν, τα άλλα έκαναν ολοταχώς πίσω. Μετά ακολούθησε εκεχειρία. Παρέμειναν στο ύψωμα 190 έως τις 19 Αυγούστου 1974.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΑ Γ! Μ.Α.Κ ΜΠΟΜΠΟΛΑ ΘΕΟΔΩΡΟ

Πήραμε εντολή να φυλάμε τα κεντρικά περάσματα πρός Λευκωσία.

Απο το πρωί  της 16ης Αυγούστου μας βομβάρδιζαν τα αεροπλάνα και το πυροβολικό της Τουρκίας.

Μετά το μεσημέρι πήραμε διαταγή να πάμε στήν Διοίκηση που στεγαζόταν στό υπόγειο της αντιπροσωπείας της  Ford.

Bομβαρδιζόμαστε συνέχεια, ένα βλήμα (όλμου) έπεσε στήν πίσω μεριά του κτιρίου που βρισκόμασταν και τραυματίστηκαν πολλά άτομα. Μεταξύ αυτών και ο κ/δ Φωτιάδης σκοπευτής του ΠΑΟ 90χιλ. Ο Διοικητής μας ρώτησε αν μπορούμε να επανδρώσουμε εμείς το στοιχείο , ήμουν με τόν Καβακιώτη και τόν ανθγο Νίκο Κοιμτζογλού, του απάντησα οτι μπορώ

και μας έδωσε διαταγή να πάμε στήν πρώτη γραμμή όπου έδιναν μάχη οι επίστρατοι Κύπριοι στήν περιοχή Κολοκασίδη απέναντι απο τήν σχολή Γρηγορίου.

Έτσι ξεκίνησε η μάχη, δέν πέρασαν λίγα λεπτά και τα Το'υρκικα άρματα βγήκαν σε σχηματισμό μάχης για να καταλάβουν τη Λευκωσία.

Αρχισα να ρίχνω με το ΠΑΟ σε όποιο άρμα ηταν κοντά μου, επτά βλήματα είχα όλα και όλα,

κάποια άρματα μας προσπέρασαν προχωρώντας πρός Λευκωσία, έριξα τέσσερα βλήματα χτυπήσαμε ένα άρμα και πήρε φωτιά.

Οι Τούρκοι άρχισαν να υποχωρούν, έδωσα το ΠΑΟ στόν Καβακιώτη και πήρα το Μ1 ρίχνοντας

στούς Τούρκους που υποχωρούσαν, ποιό πάνω είδα το άλλο στοιχείο ΠΑΟ που ήταν ο Μπικάκης  ο Σερέτης και ένας άλλος, φώναξα στόν Καβακιώτη και τόν Ανθγό Κοιμτζόγλου να έρθουν στό ύψωμα μαζί με τους άλλους γιατί μας είχαν τελειώσει τι βλήματα.

Τότε με χαρά είδαμε τα Τούρκικα άρματα να οπισθοχωρούν.

Μετά το τέλος της μάχης φυλάγαμε το ύψωμα μέχρι που μας δόθηκε εντολή να γυρίσουμε στήν μονάδα!

ΣΤΙΣ 29-3-2015 ΕΦΥΓΕ Ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ Γ ΜΑΚ ΕΦΕΔΡΟΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΒΑΚΙΩΤΗΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 25 ΑΝΔΡΕΣ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΟΧΟΥ ΜΑΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ " ΝΙΚΗ" ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΑΡΜΑΤΑ ΜΑΧΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΗΤΙΚΟ ΗΡΩΑ Μ. ΜΠΙΚΑΚΗ ΕΝΑΣ ΣΕΜΝΟΣ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ΚΑΡΔΙΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΟΥ ΗΤΑΝ ΤΙΜΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ Η ΜΟΙΡΑ ΜΑΣ ΕΦΕΡΕ ΝΑ ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΣΤΟΝ 62 Λ.ΚΡΟΥΣΗΣ ΤΗΣ Γ'ΜΟΙΡΑΣ ΑΜΦΙΒΙΩΝ ΚΑΤΑΔΡΟΜΩΝ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙ ΑΝΗΚΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ!!! 

Κ/Δ Γ! ΜΑΚ ΚΩΝ/ΝΤΙΝΟΣ ΖΩΤΟΣ  ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΒΑΚΙΩΤΗΣ

Κ/Δ Γ! ΜΑΚ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΒΑΚΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΠΟΜΠΟΛΑΣ

Κ/Δ Γ! ΜΑΚ ΞΕΣΦΙΓΓΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΒΑΚΙΩΤΗΣ

ΚΥΠΡΟΣ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΑΒΡΑΑΜ, Η ΓΙΑΓΙΑ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Δημητριάδης
απο το βιβλίο ΚΥΠΡΟΣ 1974 Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ των εκδοσεων ΠΕΛΑΣΓΟΣ
 
Ἡ Καλλιόπη Ἀβραάμ, 78
ἐτῶν τὸ φοβερὸ καλοκαίρι τῆς εἰσβολῆς, ἀπὸ τὸ κατεχόμενο σήμερα χωριὸ Λάρνακα τῆς Λαπήθου (στὴν ἐπαρχία Κερύνειας), παρέμεινε μέσα στὴν φωτιὰ τοῦ πολέμου καὶ βοηθοῦσε ποικιλοτρόπως τοὺς ἄνδρες τῆς ΕΛ.ΔΥ.Κ, ποὺ μάχονταν ἐναντίον τοῦ «Ἀττίλα». Ἀρνήθηκε ἐπανειλημμένα ὅταν τῆς ὑπεδείχτη νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν περιοχὴ λέγοντας:
«Ποῦ νά ἀφήσῳ τούτα τά παιδιά; Αὐτοὶ οἱ λεβέντες δὲν φοβοῦνται νὰ πεθάνουν καὶ θὰ φοβηθῶ ἑγώ, ἡ παλιόγρια;»
Καί ποῦ νά πήγαινε;
Παιδιὰ καὶ ἐγγόνια της ἦταν τὰ παλληκάρια τῆς ΕΛ.ΔΥ.Κ., τὰ παλληκάρια ποὺ ἀπὸ ἐπάνω τους πέρασαν οἱ ἐρπύστριες τῶν τουρκικῶν ἁρμάτων, τὰ παλλληκάρια ποὺ ἔκαψαν οἱ βόμβες ναπὰλμ τῆς τουρκικῆς ἀεροπορίας, τὰ παλληκάρια ποὺ κομμάτιασαν οἱ ὅλμοι τῶν βαρβάρων…
Λίγο νερὸ μποροῦσε νὰ κουβαλήσῃ, γιὰ νὰ βρέξουν οἱ λεβέντες της τὸ πικρό τους στόμα καὶ τὸ κουβαλοῦσε… Λίγο ψωμὶ μποροῦσε νὰ προσφέρῃ, γιὰ νὰ στυλωθοῦν οἱ λεβέντες της στὰ πόδια τους καὶ τὸ προσέφερε… Ποιά γιαγιά θά ἐγκατέλειπε τά ἐγγόνια της στήν φωτιά, γιά νά σώσῃ τό σαρκίο της;
Ἡ Καλλιόπη Ἀβραὰμ σκοτώθηκε στὶς 16 Αὐγούστου 1974 ἀπὸ βόμβα τοῦ Τούρκου εἰσβολέα, μαζὺ μὲ 39 ἄνδρες τῆς ΕΛΔΥΚ, στὸ κτίριο τῆς Σχολῆς Γρηγορίου, σὲ μικρὴ ἀπόσταση ἀπὸ τὸ στρατόπεδο τῶν Ἑλλήνων. 39 στρατιῶτες καὶ ἡ «γιαγιά» ἦταν οἱ τελευταῖοι ποὺ ἔφευγαν ἀπὸ τὴν βομβαρδισμένη περιοχὴ τῆς ΕΛΔΥΚ.
Ὅπως ἔρχονταν πρὸς τὰ κάτω προφανῶς μπήκαν ὅλοι γιὰ καλύψη στὴν Σχολὴ Γρηγορίου, μέχρι νὰ προχωρήσουν σιγὰ σιγὰ πρὸς τὰ κάτω, ἀλλὰ μιὰ βόμβα τοὺς σκότωσε ὅλους μαζύ.
Ἀπὸ πληροφορία κάποιου ἀξιωματικοῦ, σὲ ἐκπομπὴ τῆς τηλεοράσεως , ἡ «γιαγιά» ἤταν ἀπὸ ἐπάνω στοὺς στρατιῶτες, σὰν να τοὺς εἶχε ἀγκαλιά. Ὁ ἀξιωματικὸς ἔκλαιγε ἐνῶ τὸ ἐξιστοροῦσε….
Ἐτάφη τὸν Αὔγουστο τοῦ 1974 ἀγκαλιὰ μὲ τὰ νεκρὰ ἐγγόνια της, στο στρατιωτικὸ κοιμητήριο Λακατάμιας.
Ὅταν ἀναγνωρίστηκαν τὰ ὀστᾶ της, μὲ τὴν μέθοδο τοῦ DNA, ἐτάφησαν -ὅπως ὁρίζουν τὰ πανάρχαια Ἑλληνικὰ θέσμια- σὲ χωριστὸ τάφο στὸ στρατιωτικὸ κοιμητήριο Λακατάμιας.



ΦΙΛΙΝΟΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ